ﺳﺎ ﺍﺱﺍﻡﺍﺱ
﷽ دل نهادم به صبوری که جز این چاره ندارم!
ﺳﺎ ﺍﺱﺍﻡﺍﺱ
﷽ دل نهادم به صبوری که جز این چاره ندارم!
خدایا!
خدایا! بیابانی میخواهم از سکوت، تا ناگفته هایم را فریاد بزنم...دیدار دوباره. . .
ﺷﺐ ﺭﺍ ﺳﺤﺮ ﮐﺮﺩﻡ ﺗﺎﺑﺎﺯﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﯿﺒﯿﻨﻢ * ﺍﺯﻫﺮ ﭼﻪ ﮔﺬﺭ ﮐﺮﺩﻡ ﺗﺎﺑﺎﺯ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﯿﺒﯿﻨﻢ * ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺷﺪﻡ ﺍﺯﻣﻌﺒﺪ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﺗﺮﻡ ﻫﺮ ﺩﻡ * ﺩﺭ ﮐﻮﭼﻪ ﻧﻈﺮﮐﺮﺩﻡ ﺗﺎ ﺑﺎﺯ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﯿﺒﯿﻨﻢ —*احساس سعادت!
با دیدنت قصد عبادت کردم ،،، با خنده ات احساس سعادت کردم ،،، بگذار همیشه بنگرم در چشمانت ،،، حالا که به چشمان تو عادت کردم!دلتنگم
ﻧﻪ ﺍﺯ ﺧﺎﮐﻢ ﻧﻪ ﺍﺯ ﺑﺎﺩﻡ ! ﻧﻪ ﺩﺭ ﺑﻨﺪﻡ ﻧﻪ ﺁﺯﺍﺩ !! ﻧﻪ ﺁﻥ ﻟﯿﻼ ﺗﺮﯾﻦ ﻣﺠﻨﻮﻥ! ﻧﻪ ﺁﻥ ﺷﯿﺮﯾﻨﻢ ﻧﻪ ﻓﺮﻫﺎﺩ! ﻓﻘﻂ ﻣﺜﻞ ﺗﻮ ﻏﻤﮕﯿﻦ!! ﻓﻘﻂ ﻣﺜﻞ ﺗﻮ ﺩﻟﺘﻨﮕﻢ!انتقام
ﺍﻧﺘﻘﺎﻡ ﮐﺎﺭ ﻣﻦ ﻧﯿﺴﺖ رﻫﺎﯾﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﮐﺎﻓﯿﺴﺖ...چند شعر
ﻣﺎ ﮔﻠﻬﺎﯼ ﺧﻨﺪﺍﻧﯿﻢ...ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﺍﻓﻐﺎﻧﯿﻢ ﺍﻓﻐﺎﻥ ﭘﺎﮎ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ...ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺟﺎﻥ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯿﻢ ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺩﺍﻧﺎ ﺑﺎﺷﯿﻢ...ﻫﻮﺷﯿﺎﺭ ﻭ ﺑﯿﻨﺎ ﺑﺎﺷﯿﻢ ﺍﺯ ﺑﻬﺮ ﺣﻔﻆ ﺍﻓﻐﺎﻥ...ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻮﺍﻧﺎ ﺑﺎﺷﯿﻢ ﺁﺑﺎﺩ ﺑﺎﺷﯽ ﺍﯼ ﺍﻓﻐﺎﻥ...ﺁﺯﺍﺩ ﺑﺎﺷﯽ ﺍﯼ ﺍﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻥ ﺍﺯ ﻣﺎ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﺧﻮﺩ...ﺩﻟﺸﺎﺩ ﺑﺎﺵ ﺍﯼ ﺍﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻥ —امید
ﻫﺮﮐﺲ ﺟﺎﯼ ﻣﻦ ﺑﻮﺩ ﻣﯽ ﺑﺮﯾﺪ ! ﺍﻣﺎ ﻣﻦ ﻫﻨﻮﺯ ﻣﯽ ﺩﻭﺯﻡ ... "ﺗﻮ" ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﻡ ﺧﻮﺩﻡ ﺭﺍ ﺑﻪ "ﺍﻣﯿﺪ! . .دوست خوب
ﮔﻔﺘﻢ ﺧﺪﺍﯾﺎ ﺳﻮﺍﻟﯽ ﺩﺍﺭﻡ ... ﭼﺮﺍ ﻭﻗﺘﯽ ﺷﺎﺩﻡ ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﻧﺪ ﻭﻟﯽ ﻭﻗﺘﯽ ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﻢ ﮐﺴﯽ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﮔﺮﯾﺪ ؟ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ : ﺷﺎﺩﯼ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺟﻤﻊ ﮐﺮﺩﻥ ﺩﻭﺳﺖ ﺁﻓﺮﯾﺪﻩ ﺍﻡ .ﻭﻟﯽ ﻏﻢ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺩﻭﺳﺖ . . .سلام
چی شد که باز رفیقک فراموشی ها شدی؟ نه سلامی و نه پاسخ به سلامی؟برگ خزان
ﺭﺳﯿﺪﻡ ﺑﻪ ﺣﺲ ﺑﺮﮔﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ
ﺩﺍﻧﺪ... ﺑﺎﺩ ﺍﺯ ﻫﺮ ﻃﺮﻑ ﮐﻪ
ﺑﯿﺎﯾﺪ ... ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻣﺶ ﺍﻓﺘﺎﺩﻥ
ﺍﺳﺖ